Η κατάσταση στη Λέσβο έχει ξεπεράσει κάθε όριο. Η κτηνοτροφία του νησιού βρίσκεται μπροστά σε μια πρωτοφανή κρίση και όσοι μέχρι χθες καθησύχαζαν τον κόσμο ότι «δεν υπάρχει πρόβλημα», σήμερα επιχειρούν να κρυφτούν πίσω από τεχνικές δικαιολογίες και επικοινωνιακές διαχειρίσεις.

Οι ίδιοι οι κτηνοτρόφοι, μέσα από την ανακοίνωση της Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Λέσβου, περιγράφουν μια πραγματικότητα που δεν μπορεί πλέον να κρυφτεί: δεν πρόκειται απλώς για μια υγειονομική ή κτηνιατρική διαχείριση. Πρόκειται για πολιτικές επιλογές με τεράστιες οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες για τον τόπο.

Από την πρώτη στιγμή οι βιοπαλαιστές αγρότες και κτηνοτρόφοι προειδοποιούσαν, ζητούσαν μέτρα πρόληψης, ενίσχυση των ελέγχων, στελέχωση των υπηρεσιών και σχέδιο αντιμετώπισης. Αντί για ουσιαστικά μέτρα, εισέπρατταν διαβεβαιώσεις ότι «όλα είναι υπό έλεγχο».

Σήμερα το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής επιλογής είναι ξεκάθαρο σε όλους. Ανυπαρξία μέτρων βιοασφάλειας με ευθύνη του κράτους, ανύπαρκτη πραγματική στήριξη στους κτηνοτρόφους, οι οποίοι έχουν αφεθεί στην μοίρα τους και οδηγούνται στο απόλυτο αδιέξοδο, αφού τα όποια μέτρα ανακοινώνονται είναι ανεπαρκή, μακριά από τις διεκδικήσεις του οργανωμένου αγροτικού και κτηνοτροφικού κινήματος, μακριά από τις επιστημονικές επιταγές για χάρη των μεγαλο-εξαγωγέων φέτας.

Όταν:

• χιλιάδες ζώα χάνονται,

• οικογένειες μένουν χωρίς εισόδημα,
• το παραγωγικό μέλλον του νησιού τίθεται υπό αμφισβήτηση,
• οι κτηνιατρικές υπηρεσίες αποδεικνύονται αποδυναμωμένες,
• οι αποζημιώσεις μετατρέπονται σε υπόσχεση χωρίς χρονοδιάγραμμα.

Την ίδια στιγμή, ανοίγει ένα ακόμη σοβαρό ζήτημα δημόσιου συμφέροντος.

Η Λέσβος έχει χτυπήσει κόκκινο.

Καθημερινά δημοσιεύματα και καταγγελίες αναδεικνύουν τους κινδύνους από τις πρακτικές διαχείρισης των θανατωμένων ζώων: παράνομες ή ανεπαρκώς ελεγχόμενες ταφές, κίνδυνοι για το περιβάλλον, τον υδροφόρο ορίζοντα, τη δημόσια υγεία και σοβαρές επιπτώσεις ενόψει θερινής περιόδου και υψηλών θερμοκρασιών.

Εδώ δεν χωρούν επικλήσεις στην «ατομική ευθύνη».

Όταν δεν υπάρχουν υποδομές, όταν δεν υπάρχει σχέδιο, όταν οι υπηρεσίες λειτουργούν στα όρια της κατάρρευσης, τότε η ευθύνη είναι πολιτική και κρατική.

Και το ερώτημα γίνεται ακόμη πιο κρίσιμο για όλα τα νησιά του Βορείου Αιγαίου.

Τι μέτρα έχουν ληφθεί ώστε να μη μεταφερθεί η κρίση και αλλού;

Ποιος διασφαλίζει σήμερα τους κτηνοτρόφους της Λήμνου, της Χίου, της Σάμου και των υπόλοιπων νησιών που παρακολουθούν με αγωνία τις εξελίξεις;

Δεν μπορεί η Περιφέρεια να εμφανίζεται μόνο ως παρατηρητής ή ακόμα χειρότερα ως υποδοχέας και διαχειριστής αυτής της καταστροφικής πολιτικής. Δεν μπορεί να αρκείται σε έγγραφα και υπομνήματα, όταν η καταστροφή καλπάζει. Η θέση της περιφέρειας είναι να βρεθεί όχι με λόγια αλλά με έργα στο πλευρό των κτηνοτρόφων. Η επίκληση της μη αρμοδιότητας ή η αναφορά σε έγγραφα, είναι ένα βολικό αλλά επικίνδυνο άλλοθι για την απουσία από τις πραγματικές ανάγκες και τα αδιέξοδα στα οποία οδηγούν τη Λέσβο και τους κτηνοτρόφους μας.

Ζητάμε μαζί με τους αγρότες -κτηνοτρόφους:

• πλήρη και άμεση αποζημίωση στο 100% της πραγματικής αξίας των απωλειών,
• αποζημίωση για το χαμένο εισόδημα σε γάλα και παραγωγή,
• πλήρη κρατική κάλυψη όλων των μέτρων βιοασφάλειας,
• άμεση στελέχωση των κτηνιατρικών υπηρεσιών,
• ασφαλή και επιστημονικά τεκμηριωμένη διαχείριση των νεκρών ζώων,
• δημόσιο σχέδιο προστασίας για όλα τα νησιά του Βορείου Αιγαίου,
• και άμεση εξέταση όλων των διαθέσιμων επιστημονικών εργαλείων για τον περιορισμό της καταστροφής.

Η αγροτοκτηνοτροφία δεν είναι αριθμοί σε πίνακες. Είναι άνθρωποι, οικογένειες, χωριά, παραγωγή, ζωή.

Και όταν αφήνεται να καταρρεύσει, δεν καταρρέει μόνο ένας κλάδος — καταρρέει η δυνατότητα των νησιών μας να παραμείνουν ζωντανά.

Οι άνθρωποι του πρωτογενούς τομέα δεν ζητούν ελεημοσύνη.
Απαιτούν προστασία, αξιοπρέπεια και το δικαίωμα να συνεχίσουν να ζουν και να παράγουν στον τόπο τους.

Οι περιφερειακοί σύμβουλοι της ΛΑΣ.Β.Αιγαίου

Αγλαία Κυρίτση

Γιώργος Αμπαζής

Γιώργος Τσακαλίας